Art 24
De fundamenten van de Alternatieve geneeswijzen
RUBRIEK: Kwalen-Karma Geplaatst op 26 november 2025
Moeder Natuur
Het grootste gedeelte van de geschiedenis van de homo sapiens -voor duizenden en duizenden jaren, en generatie na generatie van onze voorouders- bestonden de enige medicijnen die ze konden gebruiken, deze welke ze konden vinden in hun natuurlijke omgeving. Door empirie en ervaring, trial and error; maar ook door observatie van hoe bijvoorbeeld welke planten of bomen dieren instinctief aten wanneer ze ziek wa-ren, en hoe bepaalde vergiftigingssymptomen wanneer men van bepaalde planten at, gelijkenis vertoonden met bepaalde ziektesymptomen; en tenslotte door inzicht in het wezen van planten en bomen, werd een kennis over de geneeskracht van krui-den en bomen verzameld, en door gegegeven aan devolgende generatie. Typerend voor deze kennis, was dat ze plaatsgebonden was, want bestond uit kennis over planten die in een bepaald landschap, biotoop en klimaat groeiden en alleen daar te vinden waren. Dat was trouwens erg prakties, want deze natuurlijke apotheek stond altijd ter beschikking: men had maar de Natuur in te trekken en de plant op te zoeken wanneer men die nodig had.
Een belangrijk facet is dat het begrip "natuurlijk" voor onze voorvaderen daarom NIET diezelfde betekenis had. Primo omdat hun Kultuur nog grotendeels samenviel met de Natuur waarin ze leefden. Secundo omdat ze geen andere geneesmiddelen kenden. En tertio omdat ze dicht bij en in die Natuur leefden zodat ze helemaal geen behoefte hadden om dit te moeten beklemtonen: het was de "natuurlijke" of ge-wone gang van zaken. Tegenwoordig plakt men naarstig het etiket natuurlijk op zowat van alles en nog wat, vaak onterecht omdat het produkten van plantages en kulturen betreft, of produkten die anderhande bewerkingen ondergaan om gefabri-ceerd, geüniformiseerd en verpakt te worden. Het grootste probleem bij dit alles, is evenwel dat de gewone burger zo vervreemd is geworden van die natuur, dat het besef hoe die Natuur in elkaar zit en funktioneert voor een groot stuk afwezig is. Het zijn niet de lessen biologie of "natuurwetenschappen", of de wandelingen in het week -end in de natuurreservaten die daar veel aan gaan veranderen. Gevolg: er bestaan heel wat verkeerde voorstellingen en verwachtingen over wat die natuur kan of ver-mag.
Er bestaat thans een tendens, deels ingegeven uit onvrede over de beperkingen en uitwassen van de allopathiese of reguliere geneeskunde, deels vanuit een nostalgiese heimwee naar ambachtelijke en meer natuurlijke levensstijlen (tegenover de onver-biddellijke ratrace waarin men moet leven), om deze Natuur quasi wonderbaarlij-ke krachten toe te meten. Door de vergaande natuurbevuiling weten we ondertus-sen echter, dat de herstelkracht van Moeder Natuur eindig ipv oneindig is. Het-zelfde geldt voor ons eigen lichaam: het bevat een natuurlijke immuniteit, herstel - en regeneratievermogen, maar die zijn eindig, kunnen het laten afweten, malfunk-ties kennen, en vooral van persoon tot persoon verschillen. Daarover verder meer.
Het grootste gedeelte van de geschiedenis van de homo sapiens -voor duizenden en duizenden jaren, en generatie na generatie van onze voorouders- bestonden de enige medicijnen die ze konden gebruiken, deze welke ze konden vinden in hun natuurlijke omgeving. Door empirie en ervaring, trial and error; maar ook door observatie van hoe bijvoorbeeld welke planten of bomen dieren instinctief aten wanneer ze ziek wa-ren, en hoe bepaalde vergiftigingssymptomen wanneer men van bepaalde planten at, gelijkenis vertoonden met bepaalde ziektesymptomen; en tenslotte door inzicht in het wezen van planten en bomen, werd een kennis over de geneeskracht van krui-den en bomen verzameld, en door gegegeven aan devolgende generatie. Typerend voor deze kennis, was dat ze plaatsgebonden was, want bestond uit kennis over planten die in een bepaald landschap, biotoop en klimaat groeiden en alleen daar te vinden waren. Dat was trouwens erg prakties, want deze natuurlijke apotheek stond altijd ter beschikking: men had maar de Natuur in te trekken en de plant op te zoeken wanneer men die nodig had.
Een belangrijk facet is dat het begrip "natuurlijk" voor onze voorvaderen daarom NIET diezelfde betekenis had. Primo omdat hun Kultuur nog grotendeels samenviel met de Natuur waarin ze leefden. Secundo omdat ze geen andere geneesmiddelen kenden. En tertio omdat ze dicht bij en in die Natuur leefden zodat ze helemaal geen behoefte hadden om dit te moeten beklemtonen: het was de "natuurlijke" of ge-wone gang van zaken. Tegenwoordig plakt men naarstig het etiket natuurlijk op zowat van alles en nog wat, vaak onterecht omdat het produkten van plantages en kulturen betreft, of produkten die anderhande bewerkingen ondergaan om gefabri-ceerd, geüniformiseerd en verpakt te worden. Het grootste probleem bij dit alles, is evenwel dat de gewone burger zo vervreemd is geworden van die natuur, dat het besef hoe die Natuur in elkaar zit en funktioneert voor een groot stuk afwezig is. Het zijn niet de lessen biologie of "natuurwetenschappen", of de wandelingen in het week -end in de natuurreservaten die daar veel aan gaan veranderen. Gevolg: er bestaan heel wat verkeerde voorstellingen en verwachtingen over wat die natuur kan of ver-mag.
Er bestaat thans een tendens, deels ingegeven uit onvrede over de beperkingen en uitwassen van de allopathiese of reguliere geneeskunde, deels vanuit een nostalgiese heimwee naar ambachtelijke en meer natuurlijke levensstijlen (tegenover de onver-biddellijke ratrace waarin men moet leven), om deze Natuur quasi wonderbaarlij-ke krachten toe te meten. Door de vergaande natuurbevuiling weten we ondertus-sen echter, dat de herstelkracht van Moeder Natuur eindig ipv oneindig is. Het-zelfde geldt voor ons eigen lichaam: het bevat een natuurlijke immuniteit, herstel - en regeneratievermogen, maar die zijn eindig, kunnen het laten afweten, malfunk-ties kennen, en vooral van persoon tot persoon verschillen. Daarover verder meer.
Een andere kijk op wat Realiteit is
Als de relatie tussen de officiële en de alternatieve geneeskunde al zo gespannen is, is het laatste wat men nodig heeft, deze laatste nog eens de polarisatie zou opdrijven. Begrijp me niet verkeerd: fytotherapeuten, acupuncturisten en homeopaten dienen op te komen voor de volwaardigheid van HUN benaderings- en behandelingswij-zen, maar ze dienen hun zaak niet als ze dat op DEZELFDE manier doen als waarop de allopathie de alternatieve geneeswijzen behandelt. En dat is: kleinerend, betutte-lend, verwerpend als kwakzalverij en geldgewin. Akkoord, ze worden door de allopa-thie stiefmoederlijk en onderdrukkend behandeld, ook al kunnen ze soms tot een duizendjarige praktijk en adelbrieven voorleggen. En akkoord, de allopathie stelt zich als puntje bij paaltje komt wel erg tyraniek en exklusief op: dat is ONS domein, dus alleen wij zijn geldig en hebben bestaansrecht. Heel wat naturopaten zijn uitge-rekend tijdens de Corona-tijd erg repressief en hard aangepakt, vanwege hun ove-rigens volkomen terechte kritiek die ze hadden op de genomen beslissingen en ge-dwongen vaccinaties, en omdat ze ANDERE visies durfden de wereld in te zenden. Maar dat is helemaal geen reden, om uit datzelfde bedje ziek te zijn.
Met name op Facebook en Co circuleren aldus heel wat fanatieke en rabiate aanhan-gers van een radicaal "natuurlijke" geneeswijze: ban ALLE vaccinaties; onder-druk NOOIT koorts; ALLE allopathiese medicijnen zijn vergif; vertrouw alleen op je eigen immuniteit en de natuur. Hun sloganeske en erg eenzijdige retoriek die onge-nuanceerd alles op één hoop gooit, en die inspeelt op de onvrede en frustraties die bij veel mensen leeft, kent heel wat bijval. Ik zie heel wat analogieën tussen hun strate-gie en die van bijvoorbeeld het Vlaams Blok: ze halen uit naar de korrupte en inka-pabele overheid, ontwikkelen een narratief van komplotten en geldgewin, en slepen hun aanhangers mee in een wel erg konservatief en bekrompen wereldbeeld zonder dat die dat in de gaten krijgen. Zij bespelen namelijk de emoties, in plaats van men-sen aan het denken te zetten. Als puntje bij paaltje komt, is GEEN ENKELE genees-wijze almachtig; noch de allopathie, noch om het even welke andere geneeswijze. De mens is een sterfelijk wezen, en kan daardoor niet alleen aan elke soort ziekte te lij-den hebben, maar ook daardoor dood gaan.
We zijn met teveel mensen, we leven te dicht bij elkaar, en we cirkuleren teveel door elkaar en over plaatsen, opdat epidemies te vermijden zouden zijn; dat is precies het werk van moeder Natuur die de menselijke rangen probeert uit te dunnen. Dus als besmettingen niet te vermijden zijn, en men niet kan verlangen dat ons immuniteits-systeem ALLE besmettingen aankan, zijn vaccinaties noodzakelijk. In zekere zin be-rusten ze in hun werking op hetzelfde principe als de homeopathie trouwens. Maar niet ALLE vaccinaties natuurlijk; de Corona-vaccinaties waren een boeltje. In feite konden de overheden NIETS doen en zouden er sowieso heel wat mensen sterven, maar ze wilden niet machteloos overkomen dus namen ze hun toevlucht tot drastie-se maatregelen die in wezen ineffektief waren. Ik had mij aanvankelijk laten vaccine-ren opdat mijn jonge dochter zich niet zou hoeven schuldig te voelen wanneer ze mij met COVID zou besmetten, maar ik kreeg tóch COVID. Dat was het bewijs dat het vaccin gewoon niet werkte. Punt en uit. Maar daarvoor hoeft men nog niet de ver-oordeling van ALLE vaccinaties te vorderen. Dat heet: het kind met het badwater weggooien.
Als de relatie tussen de officiële en de alternatieve geneeskunde al zo gespannen is, is het laatste wat men nodig heeft, deze laatste nog eens de polarisatie zou opdrijven. Begrijp me niet verkeerd: fytotherapeuten, acupuncturisten en homeopaten dienen op te komen voor de volwaardigheid van HUN benaderings- en behandelingswij-zen, maar ze dienen hun zaak niet als ze dat op DEZELFDE manier doen als waarop de allopathie de alternatieve geneeswijzen behandelt. En dat is: kleinerend, betutte-lend, verwerpend als kwakzalverij en geldgewin. Akkoord, ze worden door de allopa-thie stiefmoederlijk en onderdrukkend behandeld, ook al kunnen ze soms tot een duizendjarige praktijk en adelbrieven voorleggen. En akkoord, de allopathie stelt zich als puntje bij paaltje komt wel erg tyraniek en exklusief op: dat is ONS domein, dus alleen wij zijn geldig en hebben bestaansrecht. Heel wat naturopaten zijn uitge-rekend tijdens de Corona-tijd erg repressief en hard aangepakt, vanwege hun ove-rigens volkomen terechte kritiek die ze hadden op de genomen beslissingen en ge-dwongen vaccinaties, en omdat ze ANDERE visies durfden de wereld in te zenden. Maar dat is helemaal geen reden, om uit datzelfde bedje ziek te zijn.
Met name op Facebook en Co circuleren aldus heel wat fanatieke en rabiate aanhan-gers van een radicaal "natuurlijke" geneeswijze: ban ALLE vaccinaties; onder-druk NOOIT koorts; ALLE allopathiese medicijnen zijn vergif; vertrouw alleen op je eigen immuniteit en de natuur. Hun sloganeske en erg eenzijdige retoriek die onge-nuanceerd alles op één hoop gooit, en die inspeelt op de onvrede en frustraties die bij veel mensen leeft, kent heel wat bijval. Ik zie heel wat analogieën tussen hun strate-gie en die van bijvoorbeeld het Vlaams Blok: ze halen uit naar de korrupte en inka-pabele overheid, ontwikkelen een narratief van komplotten en geldgewin, en slepen hun aanhangers mee in een wel erg konservatief en bekrompen wereldbeeld zonder dat die dat in de gaten krijgen. Zij bespelen namelijk de emoties, in plaats van men-sen aan het denken te zetten. Als puntje bij paaltje komt, is GEEN ENKELE genees-wijze almachtig; noch de allopathie, noch om het even welke andere geneeswijze. De mens is een sterfelijk wezen, en kan daardoor niet alleen aan elke soort ziekte te lij-den hebben, maar ook daardoor dood gaan.
We zijn met teveel mensen, we leven te dicht bij elkaar, en we cirkuleren teveel door elkaar en over plaatsen, opdat epidemies te vermijden zouden zijn; dat is precies het werk van moeder Natuur die de menselijke rangen probeert uit te dunnen. Dus als besmettingen niet te vermijden zijn, en men niet kan verlangen dat ons immuniteits-systeem ALLE besmettingen aankan, zijn vaccinaties noodzakelijk. In zekere zin be-rusten ze in hun werking op hetzelfde principe als de homeopathie trouwens. Maar niet ALLE vaccinaties natuurlijk; de Corona-vaccinaties waren een boeltje. In feite konden de overheden NIETS doen en zouden er sowieso heel wat mensen sterven, maar ze wilden niet machteloos overkomen dus namen ze hun toevlucht tot drastie-se maatregelen die in wezen ineffektief waren. Ik had mij aanvankelijk laten vaccine-ren opdat mijn jonge dochter zich niet zou hoeven schuldig te voelen wanneer ze mij met COVID zou besmetten, maar ik kreeg tóch COVID. Dat was het bewijs dat het vaccin gewoon niet werkte. Punt en uit. Maar daarvoor hoeft men nog niet de ver-oordeling van ALLE vaccinaties te vorderen. Dat heet: het kind met het badwater weggooien.
Slik dus inderdaad niet nodeloos allerhande medikatie bij de eerste pijn, het eerste symptoom of de minste koorts; maar weerhou jezelf ook niet van bij hevige koppijn wel een aspro of een dafalgan of een wilgebast-aftreksel in te nemen, of bij een hoge koorts van 39,5° een paracetamol te nemen. Leer genuanceerd te denken en in-clusief te handelen. Eenzijdigheid leidt bijna altijd tot onleefbaarheid: wie de allo-pathie verkettert zou dus nooit naar de dokter of de tandarts mogen gaan; nooit een ziekenhuis mogen binnengaan voor een operatie of een gebroken been; nooit een allopatiese/farmaceutiese medikatie mogen innemen; ..... Want dat komt allemaal uit dezelfde bron. We moeten dus van de allopathie GEBRUIK maken op een GOE-DE manier, en dat is: wanneer dat nodig is, maar MET het besef van haar beperkin-gen. En ons zeker niet overbodig gebruik van onderzoeken laten opdringen, of ons-zelf tot misbruik van medikatie laten verleiden/opdringen uit gemakzucht.
Want als ziekte niet louter een "ongewenste spelbreker" is, dan moeten we inderdaad ophouden met ENKEL aan symptoombestrijding te doen, maar beginnen nadenken over WELK signaal we door onze ziekte mede gedeeld krijgen, en te dialogeren wat daarvan de oorzaak is. Ons lichaam deelt ons mee wat er scheelt, en door interne dialoog met onze psyche moeten we onderzoeken wat de samenhang is met de psyche. Lichaam en psyche zijn immers KOMMUNIKERENDE VATEN, ttz wat in het ene gebeurt, zijn gevolgen heeft of merkbaar wordt in het andere. Een psychies/ emotioneel probleem kan zich in het lichaam manifesteren onder storingen in de korresponderende lichaamszone of in de analoge orgaanfunktie. Er is sprake van een energetiese samenhang: ze leven of vibreren MEE MET ELKAAR. Wat de geest meemaakt, heeft zijn weerslag op het lichaam nl op deze specifieke, kor-responderende zone of orgaan. Bij rouw om het verlies van een dierbare, heeft men harte-pijn. En wat het lichaam meemaakt, heeft ook zijn weerslag op de psyche: het breken of het verlies van een lichaamsdeel bijvoorbeeld, het meemaken van een on-geluk of een verminderde funktie als gevolg van slijtage of ouder worden, heeft zijn impakt op de geest, die het verlies moet accepteren en de beperking moet verwerken.
En nu zijn we bij een moeilijk en hekel punt aanbeland: IN die relatie lichaam-psy-che, legt de allopatiese geneeskunde -produkt van het wetenschappelijk of rationeel-materialisties denken- de nadruk op de stoffelijk/lichamelijke kant: volgens dit con-cept of wereldbeeld, is de materie het alfa en omega van het leven en de realiteit. De psyche ontstaat zogezegd uit hersenaktiviteit, en dus moet de geest het lichaam vol-gen. De eenzijdigheid van dit concept is herkenbaar: het is te extreem en belicht slechts de helft van de totale realiteit. Dit geldt ook voor het andere extreem: het doorgaans religieus concept dat eenzijdig de nadruk legt op de spirituele realiteit, en stelt dat het lichaam de geest moet volgen. Beiden hebben dit GEMEEN: ze beschou-wen de relatie lichaam-geest erg autoritair en BAZIG. In een relatie gaat het hem er immers NIET om wie de baas is en de ander zijn wil en wet oplegt, maar om hoe de samenwerking zo vlot en harmonies mogelijk te doen verlopen door met elkaar re-kening te houden. In elk koppel zijn BEIDE partners, alhoewel ze verschillend van aard zijn en verschillende rollen vervullen, EVENWAARDIG in de relatie: ze hebben elkaar nodig om een goed samenwerkend koppel te vormen. Lichaam en psyche vormen een levende EENHEID die uit TWEE partners bestaat.
De (zogezegd "nieuwe") Germaanse Geneeskunde
Ik vond het dan ook uitermate bevreemdend van te moeten konstateren hoe men thans in de "Alternatieve sector" onder het voorwendsel van non-dualiteit dit hoofd-zakelijk religieus en eenzijdig concept als basis van zijn benaderingwijze neemt, zoals dat bijvoorbeeld het geval is bij de "Germaanse geneeskunde". Bevreemdend, omdat deze "nieuwe" geneeskunde , die werd ontworpen door de omstreden Duitse inter-nist Ryke Geerd Hamer, zich precies keerde tegen de eenzijdigheid van de specifiek allopatiese behandeling tegen kanker. En dus uit datzelfde bedje ziek blijkt te zijn, omdat het ZELF van een zeer eenzijdige basis vertrekt. Het is natuurlijk op zich niet verkeerd van op het zelfgenezend vermogen van het lichaam te wijzen, maar het is inkorrekt en eenzijdig van primo dit zonder beperkingen en limieten voor te stel-len, en secundo dit proces onder auspiciën van de geest te plaatsen. Alhoewel de geest meespeelt en zijn rol vervult in het healingsproces, is hij NIET deze grote di-rigent tot wie hij in die Germaanse geneeskunde wordt gebombardeerd. Het lichaam is onderworpen aan de omstandigheden en wetten van de stoffelijke wereld; de psy-che aan die van de geestelijke wereld. Ze behoren tot een ANDER levensniveau en -kategorie.
Aan de basis daarvan ligt weer een gecorrumpeerde versie van dualiteit. Als dualisme een eigenschap is van van het rationeel/wetenschappelijk denken (linker-hersenhelft) dat polariteiten tegenover elkaar stelt (warm-koud; hoog-laag; snel-traag; positief-negatief; .... ), dan is holisme een eigenschap van het beeldend/intuï-tief denken (rechterhersenhelft) dat het VERBAND of de SAMENWERKING tussen beide opstelt. Dat betekent daarvoor NIET dat -zoals men dit in het non-dualisme doet- begrenzingen en kategoriën volledig zouden worden opgeheven: grenzen tus-sen "goed" en "kwaad", "sterk" en "zwak", "wit" en "zwart" worden weliswaar diffuser met overgangszone's, maar blijven desalnietemin bestaan. Letterlijk is en blijft let-terlijk; en figuurlijk is en blijft figuurlijk, bijvoorbeeld. Als men hun verband inziet, dan begrijpt men dat ze elkaar nodig hebben : polen zijn in wezen geen opposities of tegenstellingen, maar antagonisten die in koppeling staan: man en vrouw, yang en yin, stof en geest. Ze verhouden zich tot en met elkaar, ZONDER hun eigen karakter of autonomie te verliezen.
De grote voorstellings- en denkfout die in de uitwerking van die Germaanse genees-kunde zit vervat, bestaat er dus uit van observatie met resultaat, oorzaak met doel, en letterlijk met figuurlijk, te verwarren. We LEVEN immers in een DUALE wereld; het is niet voor niets dat we 2 benen, 2 armen, 2 ogen, 2 oren, 2 longen, 2 nieren, 2 her-senhelften, .... hebben, en dat er 2 geslachten zijn. In en dank zij onze psyche kunnen we de overbrugging, bemiddeling, coördinatie tussen beide maken, maar dit bete-kent daarvoor nog niet dat die REALITEIT daardoor daadwerkelijk zou opgeheven worden. Men mag en kan zijn wens niet tot realiteit nemen. Dat doet men ech-ter wel, wanneer men stelt dat het immuunstelsel altijd elke ziekte zou overwinnen; dit is uiteraard NIET het geval, want anders zouden alleen hoog bejaarde mensen sterven. Wanneer er een eskalatie-proces optreedt, zoals dat bij kanker het geval is, dan kan men er niet op rekenen dat de weefselgroei en de uitzaai "spontaan" tot stilstand zullen komen. De andere mogelijkheid is immers: ze leiden tot de dood van de patiënt. Kanker moet derhalve tot stilstand gebracht worden.
Ik vond het dan ook uitermate bevreemdend van te moeten konstateren hoe men thans in de "Alternatieve sector" onder het voorwendsel van non-dualiteit dit hoofd-zakelijk religieus en eenzijdig concept als basis van zijn benaderingwijze neemt, zoals dat bijvoorbeeld het geval is bij de "Germaanse geneeskunde". Bevreemdend, omdat deze "nieuwe" geneeskunde , die werd ontworpen door de omstreden Duitse inter-nist Ryke Geerd Hamer, zich precies keerde tegen de eenzijdigheid van de specifiek allopatiese behandeling tegen kanker. En dus uit datzelfde bedje ziek blijkt te zijn, omdat het ZELF van een zeer eenzijdige basis vertrekt. Het is natuurlijk op zich niet verkeerd van op het zelfgenezend vermogen van het lichaam te wijzen, maar het is inkorrekt en eenzijdig van primo dit zonder beperkingen en limieten voor te stel-len, en secundo dit proces onder auspiciën van de geest te plaatsen. Alhoewel de geest meespeelt en zijn rol vervult in het healingsproces, is hij NIET deze grote di-rigent tot wie hij in die Germaanse geneeskunde wordt gebombardeerd. Het lichaam is onderworpen aan de omstandigheden en wetten van de stoffelijke wereld; de psy-che aan die van de geestelijke wereld. Ze behoren tot een ANDER levensniveau en -kategorie.
Aan de basis daarvan ligt weer een gecorrumpeerde versie van dualiteit. Als dualisme een eigenschap is van van het rationeel/wetenschappelijk denken (linker-hersenhelft) dat polariteiten tegenover elkaar stelt (warm-koud; hoog-laag; snel-traag; positief-negatief; .... ), dan is holisme een eigenschap van het beeldend/intuï-tief denken (rechterhersenhelft) dat het VERBAND of de SAMENWERKING tussen beide opstelt. Dat betekent daarvoor NIET dat -zoals men dit in het non-dualisme doet- begrenzingen en kategoriën volledig zouden worden opgeheven: grenzen tus-sen "goed" en "kwaad", "sterk" en "zwak", "wit" en "zwart" worden weliswaar diffuser met overgangszone's, maar blijven desalnietemin bestaan. Letterlijk is en blijft let-terlijk; en figuurlijk is en blijft figuurlijk, bijvoorbeeld. Als men hun verband inziet, dan begrijpt men dat ze elkaar nodig hebben : polen zijn in wezen geen opposities of tegenstellingen, maar antagonisten die in koppeling staan: man en vrouw, yang en yin, stof en geest. Ze verhouden zich tot en met elkaar, ZONDER hun eigen karakter of autonomie te verliezen.
De grote voorstellings- en denkfout die in de uitwerking van die Germaanse genees-kunde zit vervat, bestaat er dus uit van observatie met resultaat, oorzaak met doel, en letterlijk met figuurlijk, te verwarren. We LEVEN immers in een DUALE wereld; het is niet voor niets dat we 2 benen, 2 armen, 2 ogen, 2 oren, 2 longen, 2 nieren, 2 her-senhelften, .... hebben, en dat er 2 geslachten zijn. In en dank zij onze psyche kunnen we de overbrugging, bemiddeling, coördinatie tussen beide maken, maar dit bete-kent daarvoor nog niet dat die REALITEIT daardoor daadwerkelijk zou opgeheven worden. Men mag en kan zijn wens niet tot realiteit nemen. Dat doet men ech-ter wel, wanneer men stelt dat het immuunstelsel altijd elke ziekte zou overwinnen; dit is uiteraard NIET het geval, want anders zouden alleen hoog bejaarde mensen sterven. Wanneer er een eskalatie-proces optreedt, zoals dat bij kanker het geval is, dan kan men er niet op rekenen dat de weefselgroei en de uitzaai "spontaan" tot stilstand zullen komen. De andere mogelijkheid is immers: ze leiden tot de dood van de patiënt. Kanker moet derhalve tot stilstand gebracht worden.
De Germaanse geneeskunde keert de zaken dus om, en stelt: tegenpolen bestaan slechts in de mind (sic), niet in de werkelijkheid zelf (sic). Maar in de stoffelijke rea-liteit kunnen zich allerlei accidenten voordoen, of kan het lichaam onderworpen wor-den aan allerhande tekorten en storingen in zijn funkties, of aan allerlei spanningen, beschadigingen, kwetsuren en stressfracturen bloot staan. De Germaanse genees-kunde poneert echter: het lichaam reageert niet op de werkelijkheid, maar op de ma-nier waarop men die werkelijkheid innerlijk beleeft.
Anderzijds spreekt het -begrijpe wie het kan begrijpen- ineens wél over een DHS (= Dirk Hamer Syndroom (heerlijk bescheiden)): een onverwachte, zeer emotionele en stressvolle gebeurtenis, die een konflikt in het hoofd oproept, waardoor een biologies overlevingsprogramma wordt opgestart. Kortom, men swicht voortdurend naar har-telust van stoffelijk naar geestelijk vlak en vice versa, want die zogezegde "biologiese" wetten (die hypothesen zijn) volgens dewelke het ziekte- en genezingsproces zouden moeten verlopen, worden bepaald in hun opstarten, verloop en succes..... door de geest. Pech voor als je niet zou genezen: dan is het je eigen fout dikke schuld, want je bent zogezegd geprogrammeerd om te genezen. Pech als je te jong of te dom bent om het konflikt te begrijpen en "in je hoofd" op te lossen: dan kan je niet genezen.
Om dit kluwen aan innerlijke tegenspraken (jawel) en onrealistiese voorstellingen een schijn van (pseudo)wetenschappelijke aanzien te geven, werden deze "biologiese wetten" geformuleerd, waarvan ook weer het inhoudelijk verband totaal zoek is. Wat dan rest, is een lijst met de taal van lichaamssymptomen te interpreteren, die al lang daarvoor bekend was bij de astrologie, en veel beter uitgewerkt is geworden in boe-ken van Hay, Dahlke en Dethlefsen. Wat kompleet ondergesneeuwd ligt: het uiter-mate bizarre feit dat de Germaanse geneeskunde zelf geen echte therapie, behande-lingen of medikatie heeft uitgewerkt: het is een GELOOF dat stelt dat ziekte vanzelf is gekomen, en blijkbaar ook vanzelf weer zal verdwijnen. Wat overschiet: de bijval die de Germaanse geneeskunde kent bij de malcontente anti-vaxers- en komplot-denkers, en bij de paradoxaal denkende aanhangers van non-dualiteit, maar die niet willen inzien hoe zij hierbij voor schut worden gezet. Samengevat: Germaanse ge-neeskunde is zo lek en verward als wat, en doet de alternatieve sector meer kwaad dan goed (zowel in relatieve als in absolute zin), want ze zadelt op met verwarring door een aantal belangrijke principes zoals dualiteit, holisme en zelfgenezing ver-keerd voor te stellen. Last but not least: ze is eigenlijk "gevaarlijk" omdat het voor wat kanker betreft met levens speelt door patiënten aan te sporen geen allopatiese behandelingen meer te ondergaan en louter te vertrouwen op een wel erg hypoteties en ideaalbeeld van "zelfgenezing". Dat is ook de reden waarom de uitvinder ervan destijds zélf geschorst werd.
NOOT: Mijn exkuzes als je dit stuk over de Germaanse geneeskunde minder interes-sant vindt -ik zou dan zeggen: sla het gewoon over-, maar ik vond het noodzakelijk om dit te publiceren in deze kontext, omdat ik ermee in aanvaring ben gekomen en het fanatieke van zijn aanhangers aan de geest heb ervaren. Een volledig artikel er-aan besteden wou ik dan ook weer niet: dat zou hen teveel eer bewijzen. Het is ge-woon een modetrend die zal overwaaien, maar hier en nu juist die tegenwind moet krijgen.
Een andere manier van onderzoeken en denken
De rationeel-wetenschappelijke bevindingen zijn bekomen door onderzoek van de stoffelijke realiteit met het denken van de linkerhersenhelft. Het holisties-ener-geties denken hanteert niet alleen een ANDERE manier van metodiek en denken (nl zoekt analoge ipv causale verbanden; zoekt synthese ipv analyse) korresponde-rend met het rechterhersenhelft-denken, maar onderzoekt ook het verband tussen stof en energie. Niet zoals de Germaanse geneeskunde vanuit één zogezegd alles-bepalende hypothese/doctrine, maar vanuit de rijkdom en de gelaagdheden van de levensfenomenen. Het verschil tussen levende stof en dode "materie", ligt er hem im-mers in, dat de eerste energie bevat. En die zelfde energie neemt in de verschillende bestaanslagen een verschillende vorm aan, maar behoudt dezelfde inhoud. Het betekent dat "water" niet alleen in zijn stoffelijke vorm als H2O bestaat, maar ook in analoge vormen als Water-ENERGIE: emoties, Water-types, Water-kruiden, Water-dieren, ..... Water als één van de 4 Elementen van de oeroude holistiese Westerse kennis.
Als ziekte een verstoring is van de normale funktionering en harmonie, dan is het ook begrijpbaar dat er zich in de loop der tijden ook verschillende geneeswijzen heb-ben ontwikkeld die op een specifiek bestaansvlak inwerken. Het is duidelijk dat de allopathie op het lichaam en de chemiese stofwisselingen inwerkt, om storingen op te heffen en funkties te herstellen. De kruidengeneeskunde of fythotherapie lijkt dat op het eerste gezicht ook te doen, maar berust in wezen op iets anders: de thee's, afkooksels, tincturen, Bach-bloesems, ...... bevatten een specifieke energe-tiese afdruk die inwerken op een specifieke energie die dient ondersteund of geak-tiveerd te worden. Bij homeopathie is deze afdruk in de stof zo "zwak" want sterk verdund, dat ook de aktivering "subtiel" gebeurt. Bij acupunctuur gaat men nog een stap verder ván de stof en náár de energie toe, door rechtstreeks op de energie-banen en energiestroom bij de mens in te werken. En bij de chakra-healing ten-slotte, gaat men de energie-centra behandelen (met licht, kleuren, klankschalen of magnetiseren). Men werkt telkens in op verschillende "ingangen" of deuren in deze stof-energie-verbinding (zie figuur hierboven).
Belangrijk bij dit alles, is het besef van parameters en limieten waarBINNEN iets werkzaam kan zijn, of niet. We zijn onvolmaakte en sterfelijke wezens, wat inhoudt dat we van onze natuur uit (onze genen, ons lichaam, ons gestel, onze voeding) welbepaalde sterke EN zwakke punten, tekorten en problemen hebben meegekregen. Er kunnen dus lekken, blokkades en haperingen ontstaan, ook in onze immuniteit en ons regeneratievermogen. Ook van buitenaf kunnen er "aanvallen", beproevingen, druk, slijtage plaats vinden. De Natuur is niet louter die harmoniese en superlieve kracht die alles terug zal healen en in harmonie brengen. Vraag het maar aan natuur-volkeren: de Natuur is OOK die onverbiddelijke kracht die vernietigt, doodt en ont-bindt, in de eeuwige cyclus van opbouw en afbraak. Ik kan dus niet genoeg herhalen dat healen is een noodzaak is, maar dat lichamelijk genezen een kans is, en nooit een certitude. Een bepaald ziektepatroon HOORT immers bij ons, en zal/kan op geregel-de tijdstippen zijn kop weer opsteken, analoog en synchroon met wanneer we weer aan het worstelen zijn met DEZELFDE problemen en konflikten.
